கஞ்சி கண்ட இடம் கைலாசம்; சோறு கண்ட இடம் சொர்க்கம்.

பசியின் கொடுமையால் வாடும் ஒருவனுக்குத் தத்துவம், கௌரவம், சொந்த-பந்தம் போன்ற எதையும் விட உணவு கிடைக்கும் இடமே உலகிலேயே மிகச் சிறந்த இடமாகத் தெரியும் என்ற எதார்த்தத்தை உணர்த்துகிறது. அதே சமயம், தங்களுக்கு எங்கிருந்து ஆதாயம் கிடைக்கிறதோ அந்த இடத்தையே தங்களுக்குச் சொந்தமான இடமாகக் கருதித் தங்கிவிடும் சில மனிதர்களின் தற்காலிக விசுவாசத்தையும் இது குறிக்கும்.