பறவைகள் பற்றிய பழமொழிகள்

1.

ஆயிரம் காக்கைக்கு ஒரு கல்.

பொருள் எத்தனை பலவீனமான எதிரிகள் சூழ்ந்தாலும் ஒரு துணிச்சலான வீரன் போதுமானது.

2.

காக்கைக்கும் தன் குஞ்சு பொன் குஞ்சு.

பொருள் எல்லோருக்கும் தங்கள் பிள்ளைகளே சிறந்தவர்களாகத் தெரிவார்கள்.

3.

காக்கை உட்கார பனம்பழம் விழுந்தது போல.

பொருள் யதேச்சையாக நடக்கும் ஒரு நிகழ்வை ஒருவரின் செயலால் நடந்தது எனத் தவறாகக் கருதுதல்.

4.

பூனையும் எலியும் போல்.

பொருள் இருவர் எப்போதும் மாறாத பகையுடனும் சண்டை உணர்வுடனும் இருப்பது.

5.

பூனை வாயில் அகப்பட்ட எலி போல்.

பொருள் தப்பிக்கவே முடியாத மிகப்பெரிய ஆபத்தில் சிக்கித் தவிப்பது.

6.

கழுத்து வெளுத்தாலும் காகம் கருடனாகாது.

பொருள் வெளித்தோற்றத்தில் எவ்வளவு மாற்றங்களைச் செய்தாலும் ஒருவருடைய உள்ளார்ந்த பிறவிக் குணத்தையோ தகுதியையோ மாற்றிவிட முடியாது.

7.

கங்கையில் மூழ்கினாலும் காக்கை அன்னமாகுமா?

பொருள் புனிதமான இடங்களுக்குச் சென்று வந்தாலும் அல்லது வெளிப்புறச் சடங்குகளைச் செய்தாலும் தீய குணம் உடையவர்களின் உள்ளம் தூய்மையாகாது.

8.

காக்கைக் கூட்டில் குயிற்குஞ்சு வளர்வது போல.

பொருள் திறமையோ அல்லது சிறந்த குணமோ உடைய ஒருவர், தனக்குச் சற்றும் தகுதியில்லாத அல்லது மாறுபட்ட ஒரு தாழ்ந்த சூழ்நிலையில் வளர்வதைக் குறிக்கும்.

9.

அன்ன நடை நடக்கப் போய் தன் நடையும் கெட்டாற்போல.

பொருள் மற்றவர்களின் உயர்ந்த நிலையைப் பார்த்துப் பேராசையோடு போலியாகப் பின்தொடர முயன்று, தன்னிடம் உள்ள சொந்தத் தனித்துவத்தையும் இழந்துவிடுவது.

10.

காக்கை கரைந்தால் விருந்தினர் வருவார்.

பொருள் நம் வீட்டிற்கு விருந்தினர்களோ அல்லது உறவினர்களோ வரப்போகிறார்கள் என்பதை இயற்கை முன்கூட்டியே உணர்த்தும் என்ற நம்பிக்கை.

11.

உயர உயரப் பறந்தாலும் ஊர்க்குருவி பருந்தாகாது.

பொருள் இயற்கையான தகுதியும் திறமையும் இல்லாதவர்கள் எவ்வளவுதான் ஆடம்பரமாக உயர்ந்த நிலைக்குச் சென்றாலும் தகுதியுடையவர்களுக்கு நிகராக முடியாது.

12.

குருவி தலையில் பனங்காயை வைத்தாற் போல.

பொருள் ஒருவருடைய சக்திக்கு அல்லது தகுதிக்கு மீறிய மிகப்பெரிய பொறுப்பை அவரிடம் ஒப்படைப்பது.

13.

கொக்கு பிடிக்க தலையில் வெண்ணை வைத்த கதை.

பொருள் அறிவில்லாத மூடர்கள் காரியத்தைச் சாதிக்கிறேன் என்று கூறி சற்றும் நடைமுறைக்குச் சாத்தியமில்லாத முட்டாள்தனமான வழிகளைப் பின்பற்றுவது.

14.

கிளியை வளர்த்து கொக்கிற்குக் கொடுத்தது போல.

பொருள் நாம் மிகுந்த ஆசையுடனும் அன்புடனும் வளர்த்த ஒரு பொருளையோ அல்லது பிள்ளையையோ தகுதியற்ற ஒருவரிடம் இழந்துவிட்டுத் தவிப்பது.