நல்வழி

பொருள்: பூமியில் பிறந்த மனிதர்கள் அனுபவிக்கும் இன்ப துன்பங்கள் அனைத்தும், அவர்கள் முற்பிறவியில் செய்த புண்ணிய மற்றும் பாவங்களின் விளைவுகளே ஆகும். இதைத் தவிர வேறு ரகசியம் எதுவும் இல்லை என்று எல்லாச் சமயங்களும் கூறுகின்றன. எனவே, தீய செயல்களை முற்றிலும் விலக்கிவிட்டு நன்மைகளை மட்டுமே செய்ய வேண்டும்.

பொருள்: உலகில் நீதி நெறிகளின்படி ஆராய்ந்து பார்த்தால் சாதி இரண்டே தவிர வேறு இல்லை. வறியவர்களுக்கு வாரி வழங்கும் வள்ளல் குணம் கொண்ட கொடையாளிகள் அனைவரும் உயர்ந்த சாதியினர் (பெரியோர்) ஆவர்; அப்படி இல்லாத கஞ்சத்தனம் உடையவர்கள் அனைவரும் தாழ்ந்த சாதியினர் (இழிகுலத்தோர்) ஆவர். இதுவே உலகத்தின் உண்மையான நீதி நூல் வழக்கமாகும்.

பொருள்: துன்பத்திற்கே இருப்பிடமாக விளங்கக்கூடிய இந்த உடலானது அழியக்கூடியது; இந்த தற்காலிகப் பொய்யான வாழ்க்கையை நிலையான உண்மை என்று நம்பி ஏமாறாதே. உன்னிடம் பொருள் இருக்கும் போதே ஏழைகளுக்குக் கடுகளவாவது தானம் செய். அவ்வாறு தானம் செய்யாமல் சேர்த்து வைப்பவர்களுக்கு வறுமையும் நரகமுமே மிஞ்சும்; வாரி வழங்குபவர்களுக்கோ மோட்ச உலகம் (வீடு) கிட்டும்.

பொருள்: தன் முற்பிறப்பின் புண்ணியப் பயனாக ஒரு காரியம் முடிவதற்கான நல்ல காலம் கூடி வராத வரை, ஒருவன் எவ்வளவுதான் திட்டமிட்டு முயன்றாலும் அச்செயல் கைவராது. தகுந்த காலம் வராத போது செய்யும் முயற்சி, கண் தெரியாத குருடன் ஒருவன் மரத்திலுள்ள மாங்காயை அடிக்க வீசிய தடியானது மாங்காயும் விழாமல் தன் கையை விட்டுக் கோலும் தொலைந்து போவதைப் போன்ற வீணானதே ஆகும்.

பொருள்: நம் விதியில் இல்லாத ஒரு பொருளை நாம் எவ்வளவுதான் கஷ்டப்பட்டு வருந்தி அழைத்தாலும் அது நம்மைத் தேடி வராது; நம் விதியில் நமக்கு அமைய வேண்டிய பொருள் நாம் வேண்டாம் என்று விரட்டினாலும் நம்மை விட்டுப் போகாது. எனவே, வீணாகக் கவலைப்பட்டு நெஞ்சத்தைப் புண்ணாக்கிக் கொள்ளாமல், விதியின் பயனை ஏற்றுக்கொள்வதே அமைதி தரும்.

பொருள்: இறைவன் நம் விதிப்படி நமக்கு எவ்வளவு கொடுக்க முடிவு செய்துள்ளாரோ, அது மட்டுமே நமக்குக் கிடைக்கும்; அதனைத் தவிர ஒருவருக்கொருவர் கள்ளத்தனமாக ஏமாற்றிப் பறிப்பதால் எந்தப் பயனும் இல்லை. ஆலமரத்தின் கீழ் வீற்றிருக்கும் சிவபெருமானின் அருள் நமக்குக் கிடைக்கும் வரை, உலக இன்பங்களை (மால்) நோக்கி அலையும் மனித மனம் அமைதியடையாது.

பொருள்: எல்லா வழிகளிலும் ஆராய்ந்து பார்த்தால், இந்த மனித உடலானது தீமையான புழுக்களும் நோய்களும் நிறைந்த ஒரு தற்காலிகமான சிறிய குடிலாகும். நற்பண்புகள் நிறைந்த சான்றோர்கள் இந்த உடலின் நிலையாமையை நன்கு அறிந்திருப்பார்கள். எனவே, அவர்கள் அழியக்கூடிய உடலைக் காக்காமல், அழியாத ஆன்மாவின் தூய்மையையும் நன்னெறியையும் மட்டுமே போற்றி வாழ்வார்கள்.

பொருள்: ஒருவன் பொருள் சம்பாதிப்பதற்காகச் செய்யும் முயற்சிகள் எண்ணற்றதாக இருந்தாலும், அவனுக்குக் கிடைக்கும் செல்வத்தின் அளவு அவனது ஊழ்வினையின் (விதியின்) எல்லைக்கு உட்பட்டே அமையும். ஒருவன் பேராசையோடு தேவலோகக் கற்பக மரத்தை அடைந்தும் அவனுக்குக் கசப்பான எட்டிக்காய் (காஞ்சிரங்காய்) கிடைத்ததென்றால், அது அவன் முற்பிறப்பில் செய்த தீவினையின் பயனே ஆகும்.

பொருள்: ஆற்றில் ஓடும் வெள்ள நீர் முற்றிலும் வற்றிப் போய், அதன் மணல் படுக்கையானது சுட்டெரிக்கும் வெயிலில் கால் வைக்க முடியாதபடி சூடாக இருக்கும் கோடைக் காலத்திலும், ஆற்றின் மணலைத் தோண்டினால் சுரக்கும் ஊற்று நீரானது உலக மக்களின் தாகத்தைத் தீர்க்கும். அதுபோல, பேராற்றல் கொண்ட குறுநில மன்னர்கள் வறுமையால் கஷ்டப்பட்டாலும், தங்களை நாடி வரும் ஏழைகளுக்குக் கொடை வழங்குவதில் ஒருபோதும் பின்வாங்க மாட்டார்கள்.

பொருள்: பூமியில் வாழும் மனிதர்களே! மரணமடைந்த தன் உறவினர்களை நினைத்து நீங்கள் வருடா வருடம் எவ்வளவுதான் அழுது தரையில் புரண்டாலும், இறந்தவர்கள் மீண்டும் உயிரோடு திரும்பி வரப் போவதில்லை. ஒரு நாள் நாமும் அதே மரணப் பாதையில்தான் செல்லப் போகிறோம். எனவே, வீணாகப் பேராசை கொள்ளாமல், இருக்கும் வரை பிறருக்குத் தான தருமங்களைச் செய்து (இட்டு) நாமும் உண்டு மகிழ்ச்சியாக இருப்பதே நல்வழியாகும்.

பொருள்: துன்பத்தை மிகுதியாகக் கொடுக்கின்ற எனது வயிறே! வறுமையின் காரணமாக இன்று உணவு இல்லை, ஒரு நாளைக்கு மட்டும் பசியின்றி அமைதியாக இரு என்று சொன்னால் நீ கேட்க மாட்டாய். சரி, இன்று நிறைய உணவு கிடைத்திருக்கிறது, நாளைக்குச் சேர்த்து இரண்டு நாட்களுக்குத் தேவையானதை இன்றே செரித்துக் கொள் என்றால் அதையும் செய்ய மாட்டாய். ஒருநாளும் என் கஷ்டத்தை அறியாத உன்னோடு கூடி வாழ்வது மிகக் கடினமானது.

பொருள்: ஆற்றங்கரையின் மேல் செழித்து நிற்கும் மரமும் ஆற்று வெள்ளத்தால் ஒருநாள் வேரோடு விழுந்துவிடும். அதுபோல, அரசும் உலகமும் அறியப் பெரும் பதவியில் வீற்றிருந்த ஆடம்பர வாழ்க்கையும் ஒருநாள் வீழ்ந்துவிடும். ஆனால், பிறரை நம்பாமல் ஏர்த்தொழில் எனப்படும் விவசாயம் செய்து உழைத்து உண்ணும் வாழ்க்கைக்கு நிகராக உலகில் வேறொன்றுமில்லை. மற்ற பணிகளில் ஏதேனும் ஒரு குறை அல்லது ஆபத்து எப்போதும் உண்டு.

பொருள்: அழகு பொருந்திய இந்த உலகத்தில், தன் நல்ல விதிப்பயனால் உயர வேண்டிய ஒருவனை எவராலும் அழிக்க முடியாது. அதேபோல, ஆயுள் முடிந்து இறக்க வேண்டிய ஒருவனை எந்த மருத்துவம் செய்தும் யாராலும் காப்பாற்ற முடியாது. வறுமையால் தொடர்ந்து பிச்சை எடுத்து வாழும் நிலை வந்த ஒருவனை அதிலிருந்து யாராலும் உடனே தடுத்து நிறுத்தவும் முடியாது. அனைத்தும் விதியின் பயனே ஆகும்.

பொருள்: ஒருவனிடம் கையேந்திப் பிச்சை எடுத்து உண்பதை விடவும் உலகிலேயே மிக இழிவான கீழ்மையான வாழ்க்கை எதுவென்றால், பணக்காரர்களைத் தேடிச் சென்று அவர்களின் இஷ்டப்படி பல முகஸ்துதிப் பேச்சுகளைப் பேசி, அவர்களை அண்டி நெருங்கிப் பிழைப்பதுதான். சீச்சீ! வெறும் தொப்பை வயிறை வளர்ப்பதற்காகத் தன் மானத்தை இழந்து வாழ்வதை விடவும், மானத்தைக் காக்க உயிரை விடுவதே ஒருவனுக்கு மிகச் சிறந்ததாகும்.

பொருள்: எப்போதும் தன் மனதிற்குள் "சிவாய நம" என்னும் தூய்மையான ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தை நினைத்து இறைவனை வழிபடுபவர்களுக்கு, வாழ்க்கையில் எந்தவொரு ஆபத்தோ பேரழிவோ ஒருநாளும் வராது. தீய விதிகளிலிருந்து தப்பிப்பதற்கான மிகச் சிறந்த உபாயமும் புத்திசாலித்தனமும் இதுவே ஆகும். இதனை விடுத்துச் செய்யும் மற்ற வீண் முயற்சிகள் அனைத்தும் விதியின் வசப்பட்டுத் தோல்வியிலேயே முடியும்.

பொருள்: கடல் சூழ்ந்த இந்த உலகத்தில் நான்கு விஷயங்கள் மிக உயரிய அற்புதங்களாகும்: 1. தண்ணீர் பாயும் நிலத்தின் தன்மைக்கு ஏற்ப அதன் சுவை மாறுவது. 2. தகுதியுடைய சான்றோர்களின் நற்குணமானது அவர்களின் கொடைத்தன்மையால் வெளிப்படுவது. 3. கண்களுக்கு அழகு என்பது மாறாத இரக்கமும் கருணையும் கொண்டு விளங்குவது. 4. பெண்களுக்குரிய உன்னதமான பெருமை என்பது தன் கற்பு நெறி தவறாத ஆற்றலோடு வாழ்வது.

பொருள்: தான் செய்த தீவினைகளும் பாவங்களும் தன் கணக்கில் இருக்கும் போது, வறுமை வந்துவிட்டதே என்று கடவுளைக் குறை கூறினால் பெரும் செல்வம் தானாகத் தேடி வந்துவிடுமா? முற்பிறப்பில் தான தருமங்கள் எதையுமே செய்யாமல் உலோபியாய் வாழ்ந்தவர்களுக்கு இப்பிறப்பில் செல்வம் கிடைக்காது. அடுப்பில் அரிசியும் நீரும் இடாமல் வெறும் பானையை மட்டும் வைத்தால் சோறு பொங்கி வந்துவிடுமா?

பொருள்: உலகில் உள்ள சுயநலக்காரர்கள் தங்களைப் பெற்ற தாய்தந்தையர், உடன் பிறந்தவர்கள், நாட்டு மக்கள், தனக்கு நெருக்கமான உறவினர்கள் என்று எந்தப் பாசத்திற்கும் கட்டுப்பட மாட்டார்கள். தங்களுக்குப் பயன் தரும் வகையில் யாராவது லஞ்சம் அல்லது கைமாறு (இரணம்) கொடுத்தால் மட்டுமே அவர்களுக்கு உதவுவார்கள்; கைமாறு இல்லாத போது காலில் விழுந்து சரணடைந்தாலும் துளிகூட உதவ மாட்டார்கள்.

பொருள்: பசி என்னும் வயிற்றின் கொடுமையினாலே, ஒரு நாளைக்குத் தேவையான வெறும் ஒரு நாழி அரிசி உணவிற்காகத் தான் மனிதர்களாகிய நாம் எத்தனை வேலைகளைச் செய்கிறோம்! பிறருக்கு அடிமை வேலை செய்கிறோம், பிச்சை எடுக்கிறோம், அலைகடல் கடந்து தூர தேசம் செல்கிறோம், தவம் செய்கிறோம், நாட்டை ஆளப் போராடுகிறோம், பாட்டுப் பாடிப் பிறரைப் புகழ்கிறோம். இந்த பாழாய்ப்போன உடம்பைக் காக்கவே இத்தனை அவஸ்தைகள்!

பொருள்: கனமான அம்மிக்கல்லைத் தனக்குத் துணையாகக் கட்டிக் கொண்டு, பெருக்கெடுத்து ஓடும் ஆற்று வெள்ளத்தைக் கடக்க நினைத்தால் அவன் ஆழத்தில் மூழ்கி இறப்பது உறுதி. அதுபோல, ஒழுக்கமற்ற விலைமாதர்களின் தற்காலிகப் போலி அன்பை நம்பி வாழ்பவர்களின் வாழ்க்கை, இப்பிறப்பிலும் அடுத்த பிறப்பிலும் அவர்களைப் பெரும் பழிக்கும் பாவங்களுக்கும் ஆளாக்கி, சுயமரியாதையை முற்றிலும் அழித்துவிடும்.

பொருள்: உள்ளத்தில் கள்ளமும் வஞ்சகமும் இல்லாத உத்தமர்களுக்கு, செந்தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் லட்சுமி தேவி எப்பொழுதும் நல்ல குடிநீரையும், தங்கி ஓய்வெடுக்கக் குளிர்ந்த நிழலையும், தானியங்கள் விளையும் வளமான நிலத்தையும், நல்ல நற்பெயரையும், புகழையும், உன்னதமான பெருவாழ்வையும், நல்ல ஊரையும், பெருகி வரும் செல்வத்தையும், நீண்ட ஆயுளையும் குறைவில்லாமல் தந்தருள்வாள்.

பொருள்: பகலிரவாகப் பாடுபட்டுச் சம்பாதித்த பணத்தை ஏழைகளுக்குக் கொடுத்துதவாமல், பூமியில் ரகசியமாகப் புதைத்து வைக்கும் தீய குணம் கொண்ட மனிதர்களே கேளுங்கள்! உங்களது இந்த உடலாகிய கூட்டை விட்டு உங்களுடைய உயிரானது பிரிந்து மறைந்த பின்பு, நீங்கள் புதைத்து வைத்த அந்தப் பணத்தை யார் அனுபவிக்கப் போகிறார்கள்? பிறருக்குக் கொடுக்காமல் சேர்த்து வைத்த அந்தப் பணம் உங்களுக்குப் பாவத்தைத் தவிர வேறொன்றையும் தராது.

பொருள்: ஒரு வழக்கிலோ அல்லது பஞ்சாயத்திலோ சான்றோர்கள் நடுநிலை தவறி ஒருதலைப்பட்சமாகப் (மன்றோரம்) பொய் தீர்ப்புச் சொன்னால், அப்படிப்பட்டவர்களின் வீடுகளில் தீய சக்திகள் (வேதாளம்) வந்து சேரும்; எருக்கஞ்செடிகள் முளைத்துப் பாழடையும்; பாதாள மூலி படரும்; வறுமையின் தெய்வமான மூதேவி நிரந்தரமாகக் குடிபுகுவாள்; இறுதியில் விஷப் பாம்புகள் வாழும் பாழடைந்த இடமாக அவ்வீடு அழியும்.

பொருள்: திருநீறு (அல்லது திலகம்) அணியாத மனிதனின் நெற்றி அழகற்ற பாழாகும். நெய் சேர்க்காத சாப்பாடு சுவையற்ற பாழாகும். நீர் ஓடும் நதி இல்லாத ஊரின் இயற்கை அழகு பாழாகும். தனக்குத் துணையாகவும் அன்பாகவும் இருக்கும் உடன் பிறந்தவர்கள் இல்லாத மனித உடல் பாழாகும். எல்லாவற்றையும் விட, நற்குணமும் இல்லற தர்மமும் உடைய மனைவி இல்லாத இல்லற வாழ்க்கை முற்றிலும் பாழாகும்.

பொருள்: தன் குடும்பத்திற்கு வரும் வருமானத்தை விடவும், ஒருவன் அளவுக்கு அதிகமாக ஆடம்பரமாகச் செலவு செய்தால், அவனது சுயமரியாதை (மானம்) அழிந்து, புத்தி தடுமாறி, தான் செல்லும் திசையிலுள்ள மக்கள் எல்லாருக்கும் அவன் ஏமாற்றுக்காரனாகத் (கள்ளன்) தெரிவான். அவன் எடுக்கும் முயற்சிகள் யாவும் தீமையாக முடிந்து, இறுதியில் நல்லவர்கள் அனைவருக்கும் அவன் கெட்டவனாக மாறித் துயரமடைவான்.

பொருள்: ஒரு மனிதனுக்குக் கடுமையான பசி வறுமை வந்துவிட்டால், அவனிடமிருக்கும் இந்த 10 உயரிய குணங்களும் அவனை விட்டு ஒரே நொடியில் பறந்து போய்விடும்: 1. சுயமரியாதை (மானம்), 2. குடிப்பெருமை, 3. கற்ற கல்வி, 4. வள்ளல் தன்மை, 5. பகுத்தறிவு, 6. தானம் செய்யும் குணம், 7. செய்த தவம், 8. மேன்மை, 9. தளராத முயற்சி (தாளாண்மை), 10. பெண்களின் மீதான ஆசை.

பொருள்: மனிதர்களாகிய நாம் நம்முடைய வாழ்க்கையில் ஒரு காரியத்தைத் திட்டமிட்டு நினைக்க, அது நடக்காமல் முற்றிலும் வேறொரு காரியமாக முடிந்துவிடும். சில நேரங்களில் நாம் வேண்டாம் என்று நினைக்கும் காரியங்களும் நம்மைத் தேடி வரும். நாம் சற்றும் எதிர்பாராத விந்தையான திருப்பங்களும் நம் கண்முன்னே வந்து நடக்கும். இவையனைத்தும் நம்மை வழிநடத்தும் இறைவனின் செயல்களே ஆகும்.

பொருள்: ஒரு மனிதன் ஒரு வேளைக்கு உண்பது வெறும் ஒரு நாழி அளவு உணவுதான்; அவன் உடுத்துவது நான்கு முழம் நீளமுள்ள துணிதான். ஆனால், அவனது மனமோ பேராசையினால் எண்பது கோடி வீண் எண்ணங்களை எண்ணி அலைபாய்கிறது. உண்மை அறிவில்லாமல் வாழும் மனிதர்களின் வாழ்க்கை, எப்போது வேண்டுமானாலும் உடையக்கூடிய மண்பாண்டக் கலத்தைப் போன்றது; அது இறக்கும் வரை கவலைகளும் சஞ்சலங்களும் நிறைந்ததாகவே இருக்கும்.

பொருள்: தோட்டத்திலுள்ள மரத்தில் பழங்கள் பழுத்துத் தொங்கும் போது, வௌவால்களை "இங்கே வாருங்கள்" என்று யாரும் கூவி அழைப்பதில்லை; பழங்களின் வாசனை அறிந்து வௌவால்கள் தாமாகவே தேடி வரும். அதுபோல, கன்றுக்குட்டியைக் கண்ட பசு தாய்ப்பாலைச் சுரப்பது போல, தன்னிடம் உள்ள செல்வத்தை மறைக்காமல் ஏழைகளுக்கு வாரி வழங்கும் வள்ளல்களிடம், உலகிலுள்ள மக்கள் அனைவரும் தாமாகவே வந்து அன்பு காட்டி நல்ல உறவினர்களாக மாறுவார்கள்.

பொருள்: பிரம்மன் (பூந்தாமரையோன்) எழுதிய தலைவிதியின்படியே, மனிதர்கள் ஒவ்வொருவரும் தாங்கள் முற்பிறவிகளில் செய்த நல்வினை மற்றும் தீவினைகளின் பயன்களை இப்பிறப்பில் தாங்களே அனுபவிப்பார்கள். அரசனே! நமக்குத் தீங்கு செய்த பகைவர்களை நாம் கோபித்து என்ன பயன்? இந்த ஊர் மக்கள் அனைவரும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து நம்மை வெறுத்து ஒதுக்கினாலும், நம்முடைய விதியின் பயனை அனுபவிப்பதிலிருந்து நாம் தப்பிக்க முடியாது.

பொருள்: இலக்கணப் பிழைகள் மலிந்த கவிதையைப் பாடுவதை விட, நல்ல இசையோடு கூடிய எளியப் பாட்டு சிறந்தது. உயர்வான குலப்பிறப்பை விட நல்ல ஒழுக்கமே மிகச் சிறந்தது. போர்முனையில் அஞ்சி ஓடும் வீரத்தை விடத் தீராத நோயுடன் அமைதியாக இருப்பது சிறந்தது. உலகத்தாரின் பழிச்சொல்லுக்கு அஞ்சாத மனைவியோடு வாழ்வதை விட, ஒருவன் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் பிரம்மச்சாரியாகத் தனிமையில் வாழ்வதே மிகச் சிறந்ததாகும்.

பொருள்: பரந்த இந்த உலகத்தில் வாழும் மனிதர்களே! ஆற்றில் வரும் வெள்ளமானது சில இடங்களில் மேடான பகுதியைப் பள்ளமாகவும், பள்ளமான பகுதியை மேடாகவும் மாற்றுவதைப் போல, மனிதர்களின் செல்வ வளம் என்பதும் காலச்சக்கரத்தால் மாறும், ஏறும், இறங்கும். எனவே, செல்வம் இருக்கும் போதே தருமத்தை முதன்மையாகக் கொண்டு பசித்தவர்க்குச் சோறிட்டும் தாகத்திற்குத் தண்ணீர் வார்த்தும் உதவுங்கள்; அதுவே உங்களுடைய ஆன்மாவை மிக உயர்ந்த நிலைக்குக் கொண்டு சேர்க்கும்.

பொருள்: மதயானையின் உடலையே துளைத்துச் செல்லும் கூர்மையான அம்பானது, மென்மையான பஞ்சுப் பொதிக்குள் பாய்ந்து செல்லாது. அதுபோல, நீண்ட இரும்புக் கடப்பாரையாலும் (பாரை) பிளக்க முடியாத கடினமான பாறையானது, சிறிய பச்சை மரத்தின் மென்மையான வேர் இறங்கும்போது தானாகவே பிளந்து வழிவிடும். இந்த உலகத்தில் வன் சொற்களால் வெல்ல முடியாத காரியங்களை, மென்மையான இன் சொற்களாலும் அன்பான அணுகுமுறையாலும் மிக எளிதாக வென்றுவிடலாம்.

பொருள்: ஒருவன் கல்வி கற்காத மூடனாகவே இருந்தாலும், அவன் கையில் செல்வம் (கைப்பொருள்) ஒன்று இருந்தால், உலகிலுள்ள மக்கள் அனைவரும் அவனது இருப்பிடம் தேடிச் சென்று எதிர்கொண்டு உபசரிப்பார்கள். ஆனால், வறுமையால் கஷ்டப்படும் ஏழையை அவனது சொந்த மனைவியும் மதிக்க மாட்டாள்; பெற்ற தாயும் விரும்ப மாட்டாள்; அவன் அவையில் பேசும் நியாயமான வார்த்தைகளும் யாருக்கும் செல்லுபடியாகாது.

பொருள்: உலகில் பூ பூக்காமலேயே நேராகக் காய்த்துப் பழம் தரும் மரங்களும் உண்டு (எ.கா: அத்தி, ஆல்). அதுபோல, மனிதர்களுள் பெற்றோரோ அல்லது பெரியோரோ சொல்லிக் கற்பிக்கும் முன்பே, தங்களின் கடமைகளையும் நல்லொழுக்கங்களையும் தாங்களாகவே உணர்ந்து நடக்கும் உத்தமர்களும் உண்டு. ஆனால், நிலத்தில் எவ்வளவு பாடுபட்டுத் தூவி விதைத்தாலும் முளைக்காத அழுகிய விதையைப் போல, அறிவில்லாத மூடர்களுக்கு எவ்வளவுதான் அறிவுரை கூறினாலும் அவர்களின் மனதில் நல்ல எண்ணங்கள் தோன்றாது.

பொருள்: ஒளிரும் வளையல்களை அணிந்த பெண்ணே! நண்டு, முத்துச்சிப்பி, மூங்கில் (வேய்), வாழை (கதலி) ஆகிய நான்கும் தங்களின் அழிவு காலம் நெருங்கும் போதுதான் கருத்தரிக்கும்; இறுதியில் அந்தப் பிள்ளைகளே அவற்றின் அழிவுக்குக் காரணமாகும். அதுபோல, ஒரு மனிதனுடைய நல்லறிவு, அவனது செல்வம், அவன் கற்ற கல்வி ஆகிய அனைத்தும் அழியப் போகும் காலம் வரும்போது, அவன் தன் மனைவியை விடுத்துப் பிற பெண்களின் (அயல் மாதர்) மீது தவறான மோகம் கொண்டு அழியத் தொடங்குவான்.

பொருள்: முற்பிறப்பில் நாம் செய்த நல்வினை, தீவினைகளின் பயனை (விதியை) வெல்வதற்கான எந்தவொரு குறுக்குவழியும் வேதம் உள்ளிட்ட உலகிலுள்ள எந்தவொரு நீதி நூல்களிலும் இல்லை. நெஞ்சமே! வீணாகக் கவலைப்படாதே, விதிப்படி நம் கண்முன்னே நடப்பதை எதிர்கொண்டுதான் ஆக வேண்டும். ஆனால், உலக ஆசைகளைத் துறந்து இறைவனின் திருவடிகளைச் சேர்ந்து மோட்ச உலகை (விண்) அடைந்த ஞானிகளுக்கு இந்த விதியின் எல்லைகள் செல்லுபடியாகாது.

பொருள்: இது நல்லது, இது கெட்டது என்றும், இதைச் செய்தவன் நான் என்றும், அதுவல்ல, இதுதான் ஆம் என்றும் மனதால் எவ்விதப் பாகுபாடும் இன்றி நடுநிலையாக நிற்பதே உன்னதமான வேதாந்த உண்மையாகும் (தத்துவமாம்). பற்றறுத்து வாழும் துறவிகள், கயிறுகளால் பிணைக்கப்பட்ட தங்களின் தற்காலிக உடம்பைப் (யாக்கை) பற்றிக் கவலைப்படாமல், அழியாத பரம்பொருளின் தத்துவத்தை மட்டுமே எக்காலத்திலும் தேடி அடைவார்கள்.

பொருள்: ஒரு மனிதன் தனது முப்பது வயதிற்குள்ளாகவே மனதைத் கெடுக்கும் காமம், வெகுளி (கோபம்), மயக்கம் ஆகிய மூன்று தீமைகளையும் முற்றிலும் அழித்து, ஒப்பற்ற இறைவனாகிய மெய்ப்பொருளைத் தன் உள்ளத்தில் கண்டுணர வேண்டும். அப்படி அவன் ஞானம் பெறாவிட்டால், அவன் கற்ற கலைகள் அனைத்தும் வெறும் ஏட்டுக் கல்வியாக வீணாகும்; அவனது முதுமைக் காலமும் எவ்விதப் பயனுமின்றித் துன்பத்திலேயே முடியும்.

பொருள்: தெய்வப் புலவர் திருவள்ளுவர் அருளிய திருக்குறளும், உன்னதமான நான்கு வேதங்களின் முடிவான உபநிடதங்களும், தேவார மூவர்கள் (அப்பர், சம்பந்தர், சுந்தரர்) பாடிய தமிழ்மறையும், வியாச முனிவரின் பிரம்ம சூத்திரமும், திருவாசகமும், திருமூலரின் திருமந்திரமும் ஆகிய அனைத்தும் வெவ்வேறு நூல்களாக இருந்தாலும், அவை மனித குலத்திற்குச் சொல்லும் உன்னதமான ஆன்மீக மற்றும் வாழ்வியல் தர்ம உண்மை ஒன்றே ஆகும் என்று உணர்வாயாக.